Podfruwajka

Ze dwa lata temu dostałam od Dorotki ze Świdnicy worek bawełny z wiskozą w toni letniej bryzy.
Od razu wiedziałam, że to na kamizelkę - podfruwajkę.
Niby same dziury, ale się przydaje. Zwłaszcza jak trzeba kusą bluzeczkę pod spodem utajnić i całość stroju do letnich turkusowych tenisówek dobrać w upał. Jeszcze mi tego dobra zostało, to może wymieszane z czymś innym da bluzkę lub top. A może dorobię ciąg dalszy i będzie dłuższa, do kolan.

Zrobiona na szydełku 4,5. Pierunem szło.

Można ją też ulokować na sposób tyrolski :), pod biustem i tak ją ja noszę:

Można nosić prowizorycznie, czyli rozpiętą niedbale:

Góra składa się z dwóch części robionych w poprzek, a dół dorabia się potem naokoło:

I same dziury, panie. Same dziury i przewiewy:

Model pochodzi z Małej Diany 5/2010, intensywnie korzystam z tego zeszytu i jeszcze jeden model z niego wykonam. Wymiary są obliczone jak zwykle po mojemu, bowiem nigdy nie korzystam z gotowych danych.
Najczęściej mi wygląd ogólny, wzór główny wystarcza, bowiem nie dla mnie próbka i porównywanie, oraz szukanie specjalnie włóczki do określonego przepisu.

Życiowo to bardzo pomału opanowuję wstawanie o tej 5 - 5 30 rano - koszmar. Zanim zajarzę o co chodzi mija co najmniej pół godziny. Potem zasuwam. I da się!
Szkoda, że moje bieganie na chudnięcie się nie przenosi. Zaprawdę nie wiem czemu, bo swoim bieganiem męczę innych. Waga ani drgnie :)
Zastępczy telefon czasem dzwoni, tzn czasem go słyszę, smsy wysyła dowolnie i nie do każdego.
Laptop ma dziś dzień dobroci to zaraz poodpisuję i podejrzę co u Was. Kciuk po ostatnich zabiegach akupunktury chyba wraca do zdrowia na 100%, chociaż dalej mam odruch ochronny.
By mi się nie znudziło lekko naruszyłam ścięgno w łokciu w prawej ręce, ale to już pikuś, tylko prasowanie i podnoszenie jest bolesne. Już i tak mija bolesność.
Natomiast najbardziej mnie martwi w tej chwili aparat foto, jeszcze w trakcie sprawdzanie, ale żadne akumulatory nie wytrzymują. Na razie włożyłam zwykłe baterie i muszę kupić komplet akumulatorków nowiuśkich. Być może to one padły całkiem, chociaż trzy kompletu od razu to dość dziwne.
No i mam długi weekend jak ostatnia szczęściara. Co prawda opieka nad Mamą i sprzątanie w harmonogramie dnia, lecz sklep zamknięty! Mogę odchwaścić ogródek!

Wieczorami słucham audiobooka i dziergam spódnicę, a wczoraj do upojenia zachwycałam się Buiką z kilku płyt. Boże, jakie talenty na tym świecie żyją!

Buika nie przeszkodziła w odbiorze jeszcze jednej znakomitości, którą hołubię ostatnio - Janusza Grzywacza! Mistrz kolejny!

I już na koniec ostateczny pokażę laleczkę za 3 złote, którą sobie kupiłam i obecnie panna koło maszyny się kręci. Nie wie durna, że musi mocy urzędowej nabrać jej kreacja.
Niech się cieszy rozczesanymi i wygładzonymi kudłami póki co.

Tej nie będę szyć niczego. Została na targu. Czy i Wam przypomina Anię F. ??????  :)))))

Wyzysk nieletnich

Jak się trochę popracuje i porobi żarcia dla Rodziny:

to potem można miskę po serniku wylizać w nagrodę, nie dzieląc się z psem łasym:

Chwilo trwaj!!!


Bo potem zaganiają do prac ogrodniczych:

a efektami każą się dzielić i tylko jedna tacka poszła z dziećmi do domu:

Zapędzane są również malce do produkcji biżuterii.
A że dorośli oszczędni do bólu, to dają starą, kruchą modelinę (do siebie mówią, że dłużej trwa= więcej spokoju) i długo rączki muszą te kulki robić:

Do wody też samemu trzeba wrzucić z efektem kontrolowanego oparzenia, bowiem stale gadają: "jak się nie przewrócisz, to się nie nauczysz".
Ponawlekać na rozłażące się końcówki sznurka to też sztuka, ale się udało:

Na szczęście dzieło pozwolili dać własnej Matce.

Czasem zabierają na słynne zakupy na torach :), starsi wtedy każą szukać rzeczy czystych, ciekawych, nie do znalezienia w sklepie i za max 5 zł!!!!

Sami kupują filiżankę ze srebrną łyżeczką  za 15 zł:

i laleczkę dobraną kolorami:

Torebusię niewiadomonaco za całe 7 zł:

Pudełko lekko utyrane na przydaśki szyciowe za 10:

A jak młodzież znajduje lego za 25 to kręcą nosem, że za drogo!
Również stoisko z artykułami hydraulicznymi i jęk - Muszę mieć tą rurę! Albo chociaż kolanko!
wywołuje dziwną odpowiedź z wysokości: - Na co ci ta rura????? Dana rura jest do niczego! Kolanko znajdzie się w domu! Stara wiertarka też jest!

I nie można kupić noży, młota 5 kilowego....ech doloż ty nasza.....

Za to kupują procę za dwa złocisze:

I twierdzą, że to fajna zabawka!

Wracając kupili wielki bochen chleba, dla dwóch rodzin, na tydzień.
Sprzedawca dodatkowo pajdę zrobił gratis ze smalcem i obłożył ogórkiem.
Fajnie się tak jadło na spółkę wracając!!!
Więc mimo wszystko jeszcze tam kiedyś wrócimy!

Laleczki Aneczki i "MaAnia"

Mała dziewczynka gdzieś we mnie tkwi i też mam lalki!
Nie jestem jednak zafascynowana nimi  bardzo, więc nie kupuję na aukcjach, nie znam się na nich i nie będę pewnie poszerzać kolekcji o wartościowe okazy.
To co mam - to dzieło przypadku:

Lalki porcelanowe:
Blondynkę kupiłam sobie na 35 urodziny, strasznie mi się spodobała, a kapelusznicę znalazł mi zięć na opustoszonym strychu domu do kapitalnego remontu, gdzie tkwiła za kominem w stanie agonalnym.
Po umyciu, opraniu i odzianiu jest sprawną pozytywką z piosenką świąteczną i kręci głową

Lalcie były w kąciku kołowrotkowym, teraz leżą w pudełku i czekają na nowy dezajn.

Zieloną szmacianą kupiłam za złotówkę, bo miała zielone włosy i można jej buzię pomalować dowolnie, też czeka na czas i mój pomysł na przebranie:

Matrioszki - ulubione laleczki, jedna pojechała do miłej panienki:

Zabawki szmaciane - Żaba od Doroty ze Świdnicy i Tilda od Marty wygrana w candy są ze mną cały czas, zmieniają miejsca, Zajączkowa Tilda najczęściej na mojej kanapie poleguje.

a Żaba obecnie wita mnie z koszyka robótkowego. Słodziaki!

Ulubionym misiem jest taki włóczkowy - otrzymałam go od Marzenki i bardzo go lubię:

Inne miśki też są sympatyczne

Zajączki siedzą blisko szydełek

A blisko drukarki miejsce zajęła  Heksa, do której ja sama robię się coraz bardziej podobna:

 Tu jest moja lalka, którą kupiła mi Mama w Kołobrzegu, ma teraz ok 25 lat, zdążyła swój włos utracić, więc jak moja córka swoje warkoczyki odplotła - zrobiłam lalce nowe kudły:

Siedzi koło książek i bardzo ją lubię za wygląd! Powinna dostać nowe ubranko.Zrobiłam jej grzywkę. Sama lala jest malutka - ma ok 12-14 cm jak siedzi.

Ale najlepsza, najcudniejsza, najulubieńsza to ta lala:

Lalę kupił mi mąż, kiedy dogłębnie mu wytłumaczyłam, że można zrobić osobistego manekina oklejając się taśmami z klejem, kilkoma warstwami płótna, rozcinając formę na plecach, ponownie sklejając, wypchać odwłok czymś w środku (trzeba kupić niewiadomogdzieizaile), uffff..............
Jeszcze potem snułam temat, że trzeba znaleźć stolarza, aby wytoczył kółka na ukrycie dziur po ramionach i na szczycie szyi, potem trzeba stojak zrobić koniecznie i w końcu uff... że to wszystko oczywiście jest do wykonania i ja tylko "niewielkiej pomocy potrzebuję" i "chodź, zobacz jak taki manekin wygląda" - pociągnęłam Lubego do sklepu a tam, tadam wyprzedaż manekinów po 90 zł!

Nie wzruszyło go to, mnie też, bowiem u wejścia witał manekin posągowej kobiety, dalej kadłubek dziecięcia lat 6. Ale posiałam ziarno, posiałam.

Wieczorem liczył coś, patrzył w konto, znów do portfela, zamyślał się udając, że film ogląda i w końcu wydusił wręczając stówę:
- Leć i kup!!!!

No to zażyłam następnego dnia dawkę ibupromu, bom wtedy powłóczyła odnóżami i poleciałam!

Na szczęście, kiedy rozejrzałam się po sklepie ujrzałam w najdalszym kącie sobie podobne maleństwo, myślałam, że ona za chuda, ale kiedy Pani Sklepowa użyła miarki okazało się, że to-to ma moje wymiary!
Czym prędzej kadłuba wpakowałam do dwóch toreb i pognałam do domu.

Pies przywitał lalkę jak prawdziwą osobę, witał się i przymilał, skakał dokoła i węszył pół dnia.
Nie można było go klepnąć, bo stawał w obronie.

A ja zyskałam od 10 stycznia ulubienicę, którą mogę dowolnie ubierać.

Tu ma na sobie mój komplecik uszyty samodzielnie jakieś osiem  lat temu. To kurteczka, spódnica i mam jeszcze spodnie rybaczki. Wymiętolone, ale nie chciało mi się prasować do zdjęcia.
Wymiary mamy identyczne, tylko ja mam plecy proste i biust wyżej, więc muszę i tak uważać przy mierzeniu, ale do demonstracji się nada!
Poza tym ona jest ze sprasowanego styropianu, idealna do blokowania! A skórę ma ściąganą :)
Wzrost ma regulowany i mojego nie przekracza! Na głowę mi nie napluje!
Już powiedziałam Chłopu, że gdyby chciał mi jakąś awanturkę zrobić to może iść do pracowni i tej tam poubliżać do woli! :)

No i imię, trzeba było zaraz tą moją pomocnicę nazwać.
Dałam jej na imię "MaAnia", bo manekin, bo Ani, bo Ania ma manie rozmaite.